روش تولید فولادهای آلیاژی

استاندارد DIN EN 10020 مرزو بوم آلمان و استاندارد BS EN 10020 میهن انگلستا ن , فولادها را مبتنی بر مخلوط شیمیایی به سه نوع ی فولادهای غیر آلیاژی , و فولادهای زنگ نزن قسمت بندی می نمایند روش تولید فولادهای آلیاژی . استانداردفولادهای آلیاژی ISO 4948 – 1 , فولادها را بر پایه ی ادغام شیمیایی به دو نوع ی آلیاژی و غیر آلیاژی در اندازه موادتشکیل دهنده آلیاژی جدا سازی می نماید . به عبارت دیگر در فولادهای غیر آلیاژی , میزان عنصرها آلیاژی به اندازه حدی نشان داده شده نمیرسد . مطابق استاندارد های فوق , فولادهای زنگ نزن دارنده دستکم 10 . 5 درصد وزنی کرم و حداکثر 1 . 2 درصد وزنی کربن می‌باشند . این فولادها مبتنی استفاده های مشترک برای مس بر میزان نیکل و یا این که یکی بارزترین خاصیت فیزیکی و مکانیکی شان قسمت بندی میگردند .

قسمت بندی فولادها بر طبق کیفیت :

استاندارد ISO 4948 – 2 فولادهای غیر آلیاژی را به سه گونه اساس ( BS ) , کیفی ( QS ) و ویژه ( SS ) تقسیم کرده در حالی که استاندارهای DIN EN 10020 و BS EN 10020 , این فولادها را تنها به دو مدل کیفی و ویژه تقسیم کرده اند . فولادهای آلیاژی همانند فولادهای غیر آلیاژی به دو گونه کیفی و ویژه تقسیم می‌شوند که فولادهای آلیاژی با خاصیت ویژه دارنده خاصیت مخصوص به شخصی است . روش تولید فولادهای آلیاژی

 

فولادهای اساس غیر آلیاژِی :

استاندارد ISO 4948 – 2 , اسم های دیگر فولادهای مبنا را فولادهای معمولی و تجاری می داند و برای ایجاد آنان لازمات کیفیتی خاصی را اضطراری نمی داند . این فولادها غیر آلیاژی بوده و عملیات حرارتی نمیشوند ( به غیر از آنیل کردن , تنش زدایی , قابل انعطاف کردن و نرمالیز کردن ) . همینطور خاصیت فیزیکی و مکانیکی برای دستکم ضخامت یعنی 3 میلی متر تا 16 میلی متر راست گو است .

دو ماده حیاتی در کوره قراضه و آهن اسفنجی میباشند ابتدا در کوره یه خرده آهن قراضه شارژ می نمایند و آن را توسط ساخت قوس الکتریکی ذوب میکنند و آن‌گاه آهن اسفنجی در کوره شارژ می کنند روش تولید فولادهای آلیاژی

. خاصیت فیزیکی قراضه در عملیات ذوب کوره های قوس الکتریکی اثر مهمی داراست  سوپر آلیاژها. عدم گزینش درست ممکن است سبب به شکستن الکترودها یا این که سرریز شدن فولاد مذاب و یا این که چه بسا انفجار گردد در فعالیت عملکرد می شود از اشکال قراضه در کوره مصرف شود تا معایب به دست کم رسد و عملیات کوره باصرفه باشد .
قبلی از مواد اول آهن دار که بخش با اهمیت شارژ کوره های قوس الکتریکی را تشکیل می دهند مواد دیگری تحت عنوان یاری ذوب , سرباره زا , روان ساز و یا این که موادی جهت آلیاژ کردن و یا این که اصلاح ادغام آخرین مذاب موردنیاز میباشند بعضی وقت ها اضافه کردن کربن هم جهت تهیه و تنظیم نظارت پایانی ذوب و یا این که برای بالا بردن میزان کربن ذوب اضطراری است . روش تولید فولادهای آلیاژی

یاری ذوب ها که مهم‌ترین آن‌ها آهک است جهت تشکیل سرباره ها و اثر گذاشتن بر برخورد های شیمیایی در فرآیند متفاوت تصفیه متالوژیکی به کوره افزوده میگردند .  فولاد های کربنی و انواع آن ها موادتشکیل دهنده آلیاژ کننده که بیشتر آنها مواد فلزی میباشند جهت وصال به ادغام آخری دلخواه به ذوب افزوده می گردند . موادی که نصیب متعددی از عنصرها آلیاژی را دارا هستند فروآلیاژ نامیده می‌شوند روش تولید فولادهای آلیاژی

. علاوه بر این مواد , مواد دیگری از قبیل فرومنگنزهای کم کربن و مالامال کربن و فروسیلیکو منگنز و فروسیلیسیم و بقیه فرو آلیاژها هم افزوده می گردند .
برای ارتقا کربن هم می شود به طور بی واسطه کربن را به صورت مواد نپخته لبریز کربن وارد کوره نمود و یا این که مواد حمل کننده کربن مانند کک را به شارژ ادامه داد اهمیت منگنه های فنس که میزان آن بستگی به گونه فولاد درخواستی داراست روش تولید فولادهای آلیاژی

. مهم‌ترین ماده امداد ذوب آهک بوده که بازی بودن سرباره هم بستگی به آن داراست , کار تصفیه در فولادسازی بوسیله انتقال مواد از

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *